Bimba

Saturday, September 23, 2006

Að upprisuhátið lokinni

Þá er upprisuhátíðin liðin. Það var geysifjölmennt einhvers staðar milli 4 og 5oo manns, alveg ótrúlega margir lögðu leið sína í Félagsheimilið þá Nesinu þetta kvöld. Allt fór fram með stakri prýði og þeir sem þurftu að standa báru sig vel. Þrátt fyrir þrengslin var stemmningin góð.
Skemmtiatriði voru ekki af verri endanum. Halldór Gunnarsson reið á vaðið og spila'i á píanó -líka undir fjöldasöng í myrkri á sviðinu (Steve wonder stæll á því) það var ekki fyrr líða tók á kvöld að útkall rafvirkja bar árangur og "það varð ljós". Þetta varð til þesss að tímaplan fór úr skorðum og öllu programmi seinkaði. En allir voru í góðu skapi og létu þetta ekki á sig fá.
Eftir fjöldasöng stigu á svið Helga og Arnór sem tóku nokkur EYjalög með stæl. En á milli þessara atriða steig uundirrituð fram og flutti smá pistil eða bara svona smá þar sem gestir voru boðnir velkomnir og örlitla kynningu á píslargöngunni undan farið ár.
Á eftir Helgu og Arnóri (Helga er m.a.o. systir Gylfa) kom Bjargræðistríóið sem sló í gegmn að vanda með Jóa útherja og fleiri skemmtilegum lögum og leikrænum tilburðum en í tríóinu eru hún Alla okkar píanóleikari Léttsveitarinnar og stórsöngkonan Anna Sigga og hann Örn sem flytur hann Jóa svo óbærilega vel með aðstoð superkvennanna tveggja að það verður seint leikið eftir. Þar á eftir komu á sviðið dívurnar tvær þær Jóhanna Þórhalls og Signý Sæm. sem sungu undurfallegt ítalskt lag og gerðu það svo fallega að það lá við að maður væri að skæla. Eftir það söng kórinn þ.e. Léttsveitin nokkuir létt lög.
Á eftir þeim kom hann Skapti frændi minn Ólafs og reif upp magnað stuð með gömlu slögurunum sínum og salurinn kunni heldur betur að meta það og klappaði og söng með. Svo flutti hann When you´re smiling með ísl. Texta voða fallegt. Einhver staðar inn á milli tróðu Léttsveitarvinkonur mínar upp með atriði. Það var nú ekkert fyndið hjá þeim. Þær voru að gera grín að mér, hárkollunum, gervitönnunum og stóru töskunum mínum þar sem ég geymi helstu nauðsynjar. Það eina sem var flott hjáþeim var þegar þær spiluðu Superstar og opinberuðu mynd afmér í einni og hálfri líkamstærð- mér fannst það svona ágætt og vel við hæfi. Svo var Védís e-ð að bulla og sumum fannst það fyndið ég held fólk hafi ekki verið að hlægja að því sem hún sagði heldur bara einhverju öðru. Ég var alveg hissa hvað þær fengu gott hljóð.
Þá kom að því að Þórólfur, Sæli og Svavar spiluði . Svavar tók listatakta á gítarinn algjör snilli og hinir tveir voru góðir að vanda. Á eftir þeir steig ÉG á svið og var með Best off uppistand og það v ar voða fyndið hjá mér - alla vega hló fólk eins og vitleysingar. Bróðir minn segir að það sé nú ekkert að marka það því þetta hafi allt verið vinir mínir.
Þegar ég hafði loki'ð máli mínu komust loks að hluti úr Hippabandinu frá Vestmannaeyjum en það voru Helga og Arnór, Davíð sonur þeirra og siggi vinur hans og heiðursgestur með þ eim var gítarsnillingurinn Joddi, Svo þarna v0oru margir snillingar saman komnir. Þau spiluðu svo til
kl 1 eða hálf tvö og þá var mikið dansað og mikið stuð. Þetta var alveg frábærlega gert flottur söngur og hljóðfæraleikur. Hjartans þakkir til ykkar allra sem tróðuð upp.
Það voru flottar veitingar á borðum en þær sáu elskulegar kórtsystur mínar um og gerðu það vel að vanda.
Þórkatla mín var veislustjóri og leysti það röggsamlega eins og hennar er von og vísa. Reyndar átti hún afmæli þennan dag og við sungum ekki einu sinni afmælissönginn fyrir hana.
Það var þreytt -mjög þreytt en ánægð kona sem hélt heim eftir ótrúlegt kvöld búin að kyssa ca 400 mannsx2 (þegar fólk kom og fór) sem sagt 800 kossar geri aðrir betur - ótrúlega þakklát og ánægð með að eiga svona góða vini og fjölskyldu sem vildi eyða þessu kvöldi til að meðfagna.
Innilegar þakkir fyrir. Varðandi púkkið sem margir lögðu í skal tekið fram að það sem verður afgangs þegar búið er að borga húsið og vinnulaun starfsfólks rennur til Parkinsonsamtakanna bara svona að þið vitið það. EN alla vega takk takk fyrir allt.

1 Comments:

At 1:07 PM, Anonymous Anonymous said...

Innilegar hamingjuóskir kæru hjón. Þetta kvöld var megaflott og það sem þið eigið af skemmtilegum vinum og vandamönnum. Alveg ótrúlegt. Ég held að ég hafi ekki hlegið svona mikið og innilega síðan ég var yngismær. Þá hló maður líka allan daginn- eða flissaði af einskærri kæti og oft útaf engu. Sennilega óþolandi.

En aftur og enn og aftur: Þið megið vera stolt af öllu tilstandinu. E...n þótt þetta hafi verið óborganlegt þá bið ég þess lengst allra orða að þið endurtakið alls ekki tilefni upprisuhátíðarinnar.
Bestu kveðjur,
Elín G.

 

Post a Comment

<< Home